"A pesares de todo, sempre hai unha luz"

María del Carmen Álvaro. Entrevista en "Diario de Pontevedra", por Belén López

23 de noviembre de 2007

Cuando la luz aguarda es un susurro que se funde en nuestra segunda piel, donde siempre hay un tiempo para todo y un regazo de luz para esperar". A cita está sacada da contraportada do libro "Cuando la luz aguarda", de María del Carmen Álvaro. Este volume poético, o quinto en solitario da escritora nacida en Soria e afincada en Pontevedra, preséntase boxe á tarde no Café Moderno (20 horas, entra libre). Xunto á responsable dos versos estarán algúns dos seus amigos escritores. Un deles, o seu padriño literario, e o ex comisario de Policiía de Pontevedra, Enrique Mora Morandeira, que tamén é poeta. É unha das boas xentes das que Álvaro se soubo rodear nestes anos. Outra sería o psicólogo Bernabé Tierno, que mesmo a cita nun dos seus últimos libros, "Optimismo vital".

Que é logo "Cuando la luz aguarda"?

Bueno, é o meu quinto libro en solitario. Está dividos en tres capítulos. E a temática é similar á dos meus poemas anteriores. Tratei de ofrecerlle ao lector un percorrido emocional que vén a ser o resultado de asomarse ás ventás das emocións. Eu penso que a vida está composta de luces e sombras, periodos non que todo vai ben e outros que vai menos ben. Todos esos estados emocionais teñen cabida no libro.

Neses tres capítulos

Si, iso é. Os capítulos tituleinos: "Una cita en el silencio", "Entre piel y piel" e "La estatura del tiempo". A segunda parte funciona como un eslabón entre as outras dúas, que inclúen poemas que poderían considerarse sociais, de denuncia. En "Entre piel y piel" os poemas son poemas de amor, que mesmo rozan o erotismo.

Iníciase logo na poesía social neste libro?

Máis que poesía social, eu chamaríalle poesía de compromiso. E si, esos poemas do segundo capítulo están máis apegados á realidade, ao que nos rodea e que tenemos que ver, aínda que moitos prefieran pasar de largo.

Cando foron escritos os poemas?

A ver, pois mira, cando publiquei "Andenes de otoño"? Hai dous anos. Pois estos son a miña colleita desde entón.

Tematicamente hai unha evolución na súa poesía. Tamen a hai no estilo?

O estilo é semllante ao dos meus poemas anteriores aínda que con matices. Quizais os outros fosen un poco máis superficiais. Agora reflexiono moito máis, inteto profundizar máis en cada un deles.

E o resultado é que o libro (Ediciones Letra Clara) xa vai pola segunda edición.

Si, non me podo queixar. A acollida foi moi boa e, como dis, imos pola segunda edición.

"Cuando la luz aguarda" é un poemario que reivindica a esperanza.

Iso é. Así está concebido. E por iso me fai tamén tante ilusión publicarlo. Pretende ser un eslabón coa eseranza. A pesares de todo, sempre hai unha pinguiña de luz. Así quería que fora, sea engadir nada máis, parra que esa luz que o libro desprende non minguara a causa dos acontecementos da vida.